آنچه باید از آب مروارید و درمان آن بدانید

دکتر پریسا نخعی – متخصص چشم پزشکی و فلوشیپ اکولوپلاستی و استرابیسم

آب مروارید، نوعی لکه های تیره رنگ است که در عدسی چشم ایجاد می شود. با بزرگ شدن اندازه یا تعداد لکه ها، لنز چشم به طور فزاینده ای مات می گردد. تار شدن عدسی چشم اولین نشانه این بیماری محسوب می شود و با افزایش تیرگی و کدر شدن عدسی، بینایی چشم مختل می شود و در صورت جدی نگرفتن و عدم درمان آن، منجر به کاهش بینایی و کوری چشم می شود.

برای مقابله با آب مروارید، در ابتدا شاید نور زیاد و عینک های قوی تر، به شما کمک کنند ولی چنانچه اختلال بینایی در فعالیت های معمول تان اختلال ایجاد کند، ممکن است نیاز به جراحی آب مروارید داشته باشید. خوشبختانه جراحی آب مروارید به عنوان روشی ایمن و موثر شناخته شده است.

تفاوت چشم سالم با آب مروارید

در تصویر فوق می توانید تفاوت چشم سالم با چشمی که به آب مروارید مبتلا شده است را مشاهده نمایید.

عواملی که خطر ابتلا به آب مروارید را افزایش می دهند

  • افزایش سن
  • دیابت
  • قرار گرفتن بیش از حد در معرض نور خورشید
  • سیگار کشیدن
  • چاقی
  • فشار خون بالا
  • آسیب دیدگی یا التهاب قبلی
  • سابقه جراحی چشم از قبل
  • استفاده طولانی مدت از داروهای کورتون
  • نوشیدن مقادیر بیش از حد الکل

 

آب مروارید از چه سنی شروع می شود؟

آب مروارید بسیار شایع است، اما بیشتر در افراد مسن ایجاد می شود. تنها در انگلستان تصور می شود که آب مروارید حدوداً نیمی از افراد بالای 65 سال را تا حدی تحت تأثیر قرار می دهد، این رقم در افراد بالای 85 سال به 70٪ افزایش می یابد. در فرانسه، حدود 20٪ از افراد بالای 65 سال درگیر این بیماری هستند. مطالعات در استرالیا نشان داده است که شیوع آب مروارید با هر دهه سنی پس از 40 سال دو برابر می شود و تقریباً همه افراد 90 سال یا بالاتر تحت تأثیر آب مروارید قرار دارند. سایر کشورهای پیشرفته نیز آمار مشابهی، را نشان می دهند.

 

انواع آب مروارید

همانطور که گفته شد آب مروارید به دلیل تجمع پروتئین در بدن و به دنبال کدر شدن لنز چشم اتفاق می افتد که در صورت عدم درمان منجر به کاهش بینایی و از دست دادن آن می شود.

آب مروارید را می توان بر اساس محل تشکیل آن، به شرح زیر طبقه بندی کرد:

  • آب مرواریدی که بر مرکز عدسی تاثیر می‌گذارد )اسکلروتیک هسته ای)

آب مروارید اسکلروتیک هسته ای متداول ترین نوع آب مروارید است که با سخت شدن تدریجی و زرد شدن ناحیه مرکزی لنز چشم، شروع می شود. با گذشت زمان، این سخت شدن و زرد شدن به سایر لایه های لنز گسترش می یابد.

با پیشرفت این بیماری، توانایی چشم ها  در دیدن تصاویر تغییر می کند، اگر چه ممکن است به طور موقت دید نزدیک ( برای خواندن یا سایر کارهای نزدیک) بهبود یابد ولی این بهبودی دائمی نیست.

  • آب مرواریدی که بر پشت عدسی تاثیر می‌گذارد (زیر کپسولی)

آب مروارید زیر کپسولی، همان ناحیه کدر مانند است که در قسمت پشتی لنز چشم ظاهر می شود و عمدتا بر روی خواندن و دید در شب تاثیر می گذارد.

این بیماری از این جهت زیر کپسولی خوانده می شود زیرا در زیر کپسول عدسی چشم تشکیل می شود که یک کیسه یا غشای کوچکی است که لنز را محصور کرده و در جای خود نگه می دارد.

افرادی که از استروئید استفاده می کنند یا مبتلا به دیابت، کوته بینی بسیار شدید هستند بیشتر برای ابتلا به این بیماری مستعد هستند.

  • آب مرواریدی که بر لبه‌های عدسی تاثیر می‌گذارد (کورتکس)

آب مروارید کورتکس در لایه پوسته لنز چشم تشکیل می شود و به تدریج مانند پره های چرخ تا مرکز چشم گسترش می یابد. و موجب علائمی چون تاری دید، خیرگی و کاهش شفافیت چشم می شود.

دسته بندی آب مروارید بر اساس عوامل پدیدآورنده

  • آب مروارید وابسته به سن: آب مروارید وابسته به سن، در افراد پیر و سالخورده به وفور دیده می شود و شفافیت عدسی دستخوش تغییرات زیادی می گردد و بر همین اساس، خود به انواع مختلفی درجه بندی می شود.
  • آب مروارید ثانویه: این مورد در اثر سایر بیماری های چشمی مانند یوئیت، گلوکوم یا بیماری هایی مانند دیابت ایجاد می گردد.
  • آب مروارید ناشی از مصرف دارو: مصرف طولانی مدت داروهای کورتیکواستروئید یا عامل کاهش دهنده کلسترول می تواند باعث آب مروارید شود.
  • آب مروارید آسیب زا: این نوع آب مروارید پس از ضربه جسمی یا آسیب به چشم ایجاد می شود و ممکن است سال ها پس از آسیب نیز مشاهده گردد.
  • آب مروارید مادرزادی: برخی از بیماری های مادرزادی باعث ایجاد آب مروارید می شود و از جمله این موارد می توان به سندرم آلپورت، تریزومی 18 (سندرم ادوارد)، سندرم ترنر و گالاکتوزمی اشاره کرد.
  • آب مروارید تابشی: قرار گرفتن بیش از حد در برابر اشعه مادون قرمز، اشعه X یا اشعه ماورای بنفش (قرار گرفتن در معرض آفتاب) می تواند باعث ایجاد آب مروارید شود.

 

آب مروارید چگونه درمان می شود؟

بهترین روش درمان بیماری آب مروارید، جراحی چشم است. این عمل با هدف جایگزینی لنز پلاستیکی مصنوعی و شفاف به جای لنز طبیعی انجام می شود. هم چنین برای بی حسی ناحیه چشم و شل شدن عضلات چشم، بی حسی موضعی تجویز می گردد.

در عمل جراحی آب مروارید، یک برش کوچک در قسمت بالای قرنیه در لنز ایجاد می شود و با استفاده از امواج صوتی فراصوت با فرکانس بالا، لنز طبیعی چشم به قطعات کوچک تجزیه می شود و سپس این قطعات با مکش از چشم خارج  می شوند. در آخر یک عدسی مصنوعی جایگزین می شود. این عمل معمولاً 15 تا 30 دقیقه طول می کشد.

بیمار نیازی نیست در بیمارستان بستری شود، زیرا به دلیل بی حسی موضعی دردی را احساس نمی کند. البته ناگفته نماند که به جز نور شدید، قادر به دیدن چیزی نیست.

 

بعد از عمل آب مروارید چه باید کرد؟

برشی که در حین جراحی ایجاد می شود آنقدر کوچک است که بدون بخیه بهبود می یابد. لازم است از چشم ها در برابر نورهای شدید محافظت شود و بیماران به هنگام ترک بیمارستان از قطره های چشمی که به آن ها داده می شود، استفاده کنند. این موارد گفته شده می توانند به بهبود چشم و جلوگیری از عفونت آن کمک کنند.

بیماران باید مراقب باشند از مالیدن چشم یا قرار دادن کف صابون یا شامپو در چشم خودداری کنند. همچنین باید از ورزش هایی که هرگونه خطر ضربه زدن به چشم را دارند، جلوگیری شود.

 

هزینه درمان آب مروارید چقدر است؟

بسته به نوع عمل جراحی و وضعیت بیمار، هزینه جراحی آب مروارید در هر منطقه متفاوت است. برای کسب اطلاع از هزینه های عمل و موارد بیشتر با شماره تلفن مطب دکتر پریسا اشترنخعی – فوق تخصص و جراح چشم تماس بگیرید.

0 Comments

Submit a Comment

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

4 × 4 =

Call Now Button